نازنینا

            حجاب ها  در هم آمیخته اند

             روز ها در شب فرو رفته اند

            دروغ را از راست تمایزی نیست

مهربا نا

             دستانم پر ز خالیست

             اشک ز دید گانم جاریست

محبوبا

             مرا گذاشته اند تنها در این وادی

              ای اجل ، مرا با تو کاری نیست

             که دشنه غم خود کاریست

.

.

.

نقطه سر خط

فرهنگ ،ضدفرهنگ اسراف كه در دهه اخيربه صورت يك هنجاردرآمده وبه صورت يك اصل پذيرفته شده است اين ضد فرهنگ به صورت تربيت ويك مَنش اجتماعي درافراد وجامعه نهادينه شده است . مشكلي كه امسال همه كشورباآن دست به گريبان است ، مشكل خشكسالي است وظيفه اخلاقي خودمي دانم باپيشنهاديك راهكارساده ساده كه اگربه آن عمل كنيم مي توان درمصرف آب ، آن مايه هستي بخش وهديه وامانت الهي بيشترصرفه جويي كنيم تابامشكلات فراروي كمتري مواجه شويم.

اگرمابه ازاي هرنفرفقط روزانه يك ليترصرفه جويي كنيم روزانه دركشور حدود 70ميليون ليترصرفه جويي شده است يعني حدود70هزار وماهيانه درحدود2،170،000 مترمكعب ميليون و ساليانه 26،040،000 ميليون مترمكعب  صرفه جويي مي كنيم باتوجه به اينكه كشورما درمنطقه خشك واقع شده است همت ماايرانيان مي طلبد كه فقط هرنفرروزانه يك ليتردرست مصرف كنيم. اين صرفه جويي علاوه براثرات مثبت اقتصادي كه عايد كشورمي كند به كارگيري ميزان آب ذخيره شده ازاين طريق راه مي توان براي توصيه دربخشهاي ديگرازجمله كشاورزي ،صنعت ويا آب رساني بهداشتي به سايرمناطق ديگراستفاده كرد.

...

نقطه سرخط  

اینم کاکتوس منه,اسمش ملک ماهه

ای سرزمینم

ای مادرم

ای وطنم

دلتنگ دلتنگی هایتم

تشنه مهر مادری یتم

می دانم که از داغ فرزندانت جگرت سوخته است.

می دانم که روحت از غَمِ ،غم های فرزندانت مغموم است.

می دانم که تنپوش تنت از گریه سرخ فرزندانت سیاه گشته است.

من نیز خسته  از این همه نا مردمی هایم

من نیز همچو تو زخم خورده خنجر نا سازگاری های روزگارم

اگر تو زخم خورده فرزند زادگان اهریمنی

من چه گویم که دوست دشمن است ،شکایت کجا بَرَم.

دیر زمانی از فجر نگذشته است

دیر زمانی  است که غروبی پس از غروب دیگر ندیده ایم

روزگاریست که به بهانه ساختن چه ویرانه ها نساخته ایم

و چه نَفَس ها و نَفس ها را نکشته ایم

 وچه چشم هایی را که در پستوی خانه نهان نکردایم

و چه  قلب های را که در تاریک خانه ننهاده ایم

و چه گوش های را که به باد نسپرده ایم

و اما عقل هایمان را............

 و چه حق ها را پای مال کرده ایم  وفدای مصلحت .

وا ی بر مــا و روزگــــــــار مــا.

امروز سر کلاس اندیشه اسلامی بودم. که استاد خیلی گل واسم زیبایی داره . تا اومد شروع کنه به  درس دادن و بحث انتخابات رو پیش کشیدم ، از انتخابات و کاندیدا ها  شروع کردیم  که آقا جان این جماعت نماینده چی(بر وزن تفنگچی ) تا به قول خودمون  الاغشون (همون خر سابق ، البته با عرض معذرت )از پل نگذشته این ور خط هستن(باز مجبور شدم که توضیح بدم ،این ور خط ما مردم ایم یعنی همون قشر آسیب پذیرو اون ور خطی ها خوب معلومه دیگه... من که نمی دونم  ، زبونم لال شما به کسی  اگه میدونین نگین  ها)کجا بودم.آها یادم اومد.بعد اگه راهی مجلس شدن دیگه  نه درد مردم  رو میفهمن نه حرفاشونو.آخه چه توقعی!!!!

یعنی تو میگی این جماعت نماینده چی(باز هم  بر وزن توفنگچی) مشکل اجاره خونه دارن که سالیانه  نمیدونم بر اساس کدوم قانون اقتصاد سیر صعودی داره

یا مشکل اشتغال بچه ها وگاها فامیل و ایل و تبار یا هزار مشکل دیگه که ما ها با هاشون  دست به گریبان (یقه = یخه) هستیم رو بتونن درک کنن. این استادمون که میگه هنوز هست ولی ما که ندیدیم اگه شما دیدین به ما بگین و مژدگانی دریافت کنید.اما من یه چیزی رو فهمیدم  و می خوام به شما هم بگم....

بگم یا نگم........

بـــــــــــــــــــــــاشه  حالا که میخواین میگم

تکیه به این خلق تکیه به باد است ، ای عزیزان دل برادر

نقطه سر خط